Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

'Öylesi',
'böylesi'
ve 'sonrası', ha! ? ?

Evet, işte;
zaman bu kadar ifade eder

pembeden tona dönüşen parlak gül kırmızı,
hiç sırça köşkünde mağrur kesilebilir misin?

tonu beyaz papatyanın da Nisan ayı;
hazırlayıcı Mart'sa diri, emin olmak için

Zamanın,
gördüğümüz ve işittiğimiz
ayna akis ışıltılarında
onun tersinmesinden;
gülümsemelerini
gülüş saymıyor.

Bir geldi Türkiye'ye sonra gitti;
Ayaklarını da niye çıkarmadın ki, deri değiştirir yılan, çoraplarını.
Ha ha h a, iyi şov yaptın gittin evelallah,
-gene BBC değil CNN yayınlayacak tabi seni en başta,
ama hemen bayrakları asacaksınızdır da o kraliyet üniformasını herkesten fazla mutlak bir maç olunca-
Diana'yı da mı böyle soktun Dodi'yle o tünele.

zaman vermeyecek olan ışık işçileridir.

(Moonlight Sonata da sevilmelidir,
Requiem de)

Mucizeler zaten gerçekleşmiştir,

özelsin sen sabahın yaban gülü,
boşver sert, hizitpçi aksırmaları.

geçmişindirler ya,
boşver sevgilim...

Beş tane saymıştım sol yukarda.
Bir tane vardı solda ilkin, Ay’ın hemen yanında.
Sonra iki tane daha görüldü bu yönde.
Ardından solda üç tane daha vardı;
__zorlayınca gördü gözler, kısılınca..
__deminki-beşler’e uzak olmayan konumlarda –

Las Vegas nerde, çöl kum fırtınası örtmüş üstünü
-

Cem, Vahşi Batı yerine Muş Şarkışla -
tuş olmak yerine Paşabahçe,
Sümerbank; oh, Radio Ga ga!

I'm taking a ride
Bir sürüş alıyorum
With my best friend
En iyi arkadaşımla
I hope he never lets me down again
Umarım ki asla düşürmez bir daha beni

“Anlayacak bir şey kalmayana kadar, hiçbir şeyi anlamayan adam! …” (!)
-

”Işık. Ondan uzak durmalıydılar.”
“Işık yoktu kardeşim. Sadece ateş vardı.”
“Saçma. Neville karanlıkta göremez.”