Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Rüzgarda titreşen ağaçtaki dal
ıslığını işitiyor güneyin.
Coşuyor bal-okyanus Olanca sevecen
yürek kardeşliği dokunuşları...
Diğer yanda; Aşkın aşk fısıltıları da
bir nevi ıslık mıdır;

Burada bıraktığın kuşkular seni kazıyor;
Sen kendini fırlatırken, duraksadığın.
Getirir kendine seni, farklılığın;
Sandığın: tahmin, geçmiş dediğini verir.

Elbet elde ettiğin, ışığın kudretidir:

Dağdaki yıldırım
saçan balıklı nehri geçen
yükseklik korkulu köstebeğe soruldu
alt geçitler nerdedir diye.

O da cevap verdi.

Hala toplanmamış yosunlar, yönetim azaları ne iş yapar?
Kıyıdaki yosunlar,
denizden içeri yosunlar,
derinlerde de hala onlar…
Paletle geçmek gerekecek lodosun etkisinde sırıtanların.
Haziran başları, kışın kar etkisinde, evdeki mutlu baca;

Şezlonglar,
Her yana dağıtılmış;
Biri orda, biri burada;
Diğeri, öte tarafa…
Çöp tenekeleri var etrafta
Yükselen tahta çubuklar üzerinde,

Kağıt gemiye koydular mavili, allı kurşun askeri,
Arıyor sevdiğini, boyunca ağlıyor nehir.
Göz yaşları meraklının; saf, beyaz, kar taneleri gibi;
Buz da don olmuş, havanın çiroz, kuru soğuğunda.
Duygusuz dönemlerde, yer bulmaya çalışıyor.
Yazdan kalan arta baharda, geçiyor sonbahara.

Her gün bakkala giden Erdal,
bugün süpermarkete gitmişti.
Kimse onla ilgilenmedi.
O da kendisi aldı ekmeğini.
Sonra afiyetle somun kemirdi.

Kükreriz biz ölçümüzü katıksız
ve taştan şarapneller
gelir fırlar, yıldızlardan oklar ve mızraklar.
İçimizde heykel olur, bütünlenir;
uyanmıştır yıldızlar.

Saatlerin tersine döndüğü
Sınır tanımazlığında
Ama zamanın geriye bile
Akmadığı o mekanda,
Nasıl olduysa böyle
Başladı akmaya zaman.

şükürler olsun!
tek iyi yanı
şu sera etkisinin
para basmadan hamamzeda
bayırda Dedeman