Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Elime doğdun;
altı kilo 310 gram,
küsuratı orman çamı; aah..
ağzı kulaklarına varan,
şimdi eli kulağında bile değilsin.
ancak yine

Süt verilecek ağladığında,
bezi değiştirilecek.
Ağlayacak güldüğünde
yine ve, uykusu geldiğinde;
Kaş çatacak biberona:
Yürüteçte yalpaladığında

Duvarda, telde.
Kamyoncu debelenmekte, kamyonda.
Kral, geviş getirmekte.


Ampul yandı, ev aydınlandı.

Görünmezin çocuğu Edna
Neden görünmez tünediniz,
Neden baykuş oldunuz, veya bayankuş;
Neden hay bin kunduz. Şu kuzgun,
Karanlıklar altında ve kuduz.
Edna, neden denize girdiniz?

Buğu

Eski binalarıyla
övünen tuhaf yaratıklar;
ne diyeyim,
onlar, bu yapılar

Bencil varsayımda otokontrol,
inadına insanı itelerler fevriliğe.
kutup sumruları uçuyor ve denizden
apayrı kollardan gelen martılar..
birleşti.
gök görünmüyor onlardan! ! bir

Konuşmak olmasın bu denli.
Sessizlik dövüyor sessizliğinin denizini.

Konuşmak olmasın bu denli.
Sus ve yanıma gel, uzan...

Bu kediyi radyoaktiviteyle mi öldürecekler, yoksa
lağım çukurundan fırlayıveren bir tabancadan
dikilen küflü nağmeleriyle mi kurşunların balçık?
ona bile karar verememişler daha;
nasıl gerçekleyecekler yanlış ile doğruyu;
güzele gitmek yolunda, ya da bilim uğruna.

Einstein bir kez daha kanıtlanıyor
tüm gözler önünde.
Kendisi değil, uzantılar....
Doğu'dan doğan güneş;
daha erken, Halep Olimpiyat'ta...
Görelilik kanıtlanıyor.

Evet onu sarardık, bu burguyu
Ve sonra karardık, sarardık, saramaz olduk.

Saramayan mıdır sararan, sorduk.
Böyle imla düzenleme, kendine ayrık.