Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

benim büyük ağzım konuşur sevgilim,
sen aldırma.

çivileri yerinden çıkartacak nedir yarim
bir kere söyle, ama buna kanama.

Kapılarını açmak bilincin, özgür iradeyle birleşmek aslında
şu kendi bacaklarınla -ve senin fikrince hareket ettiren onları
- koştuğun eşiğine..senin için ebedi rüyaların.

Asmak hareketsiz bir tabloya bir şenlik sepeti
ve açılmasını beklemek ulaşılabilir-büyük mucize'nin,

Bilmiyorum ama
bir insanın anısına saygı duyulmalı derim ben

Orda burda çok koşuyorsun.....

Bin göl muamması: Arı Maya'ya mı üzülürsün, ayıya mı cehalete mi, saflığa mı sevinirsin; seç beğen, burası Türkiye


Bakamadım bile
görüntülere.
Bir ayıyı öldürdüler

Çekirdeğin çevresinden elektron
gitse de kalacak atom! Biz insanlar hayaletler değiliz!

Hücre, zarından yararsızı da alacak
böylelikle dünyada yararlılar birikecek! artı eksi. hayaletler değiliz! olanaklar'ız!

Söyleyemem, kendini çok iyi ifade edebildiğini; belki de bundan, bu kadar iyi anlıyorumdur onu!
“’İfade yetisi kısıtlılığı ortak noktası’ kabilinden de” –lafı üzerinden- anlamıyorum ama onu.
Gerçekten anlıyorum bir dehayı. Ama ne kadar da tuhaf, gerçek bir dahi gibi değil.
Çok farklı yerden getirdiği bazı genler taşıdığı kuşkusundayım. Fakat öyle bir şey ki; bunun yanı sıra,
Hem tarihten dolu dolu kendine katmış sanki Ve sonra da yoğurmuş öz kendisiyle bunu.
Ve sonunda, en önce dediğim şey bile sığ kalmış gibi ona. Yani bir dahi değil, dehanın kendisi çıkmışından ortaya,

yıl 21. yüzyıl.
gelişmişiz, ilerlemişiz
anlamında demiştim.
sessiz sakin yaşamak istersin;
dört bir yandan üzerine gelirler,
kahrederler suçlamalarla,

Karşıtlıklar olmazsa insan ilerleyemez mi? Güneş çıkması için yağmur yağması değil de; illa, o güneş’in yaratılmasıdır belki de bu söz edilen. Yani sonuç ve sonuç toplamı. Oysa güneş de bir sonuç yağmur da. Ama tabi neye dayanarak düşündüğümüze bağlı. Dünyanın sonucu değiller tabi, değil mi… Çünkü dünya’yı doğuran güneş topu ve onu oluşturansa ileri bir süpernova …

Ve, asıl, değişmez bir mutluluğu kabul ve elde etmek için, kesin kez karşıtlıkları mı kabul etmeliyiz; William Blake’in “Cennet ve Cehennem”in bir bölümünde geçen bir laftan bir çıkarsama yaptığım üzere? Belki de yanlış anlamışımdır. Ama düşünüyorum ki, insan bunu bile kabul etmemeli.

İlle, acılar çekerek olgunlaşmak mı gerekir? Dünya koşullarında alışkanlıklarımız mantığımızla da koşullansa da; normal koşullarda, bana göre bu düpedüz bir sinsiliktir, kötü niyettir, kötü fikirdir.

İlk versiyon—

Bir dere
(Kendi) Kızağı üzerinde,
Kızak yıldızların üstünde,
Yıldızlar derenin altında,

. AÇIKLAMALAR

KUPLE: bir bölüm, bir miktar, iki-üç seans anlamlarına gelebilir, kullananlar wardır oysa bilin ki couple'nin torunudur.

bukle $eklinde sinir bozucu bir yanli$ kullanimi olan kelime.