Akın Akça Şiirleri - Şair Akın Akça

Einstein bir kez daha kanıtlanıyor
tüm gözler önünde.
Kendisi değil, uzantılar....
Doğu'dan doğan güneş;
daha erken, Halep Olimpiyat'ta...
Görelilik kanıtlanıyor.

Evet onu sarardık, bu burguyu
Ve sonra karardık, sarardık, saramaz olduk.

Saramayan mıdır sararan, sorduk.
Böyle imla düzenleme, kendine ayrık.

Bak şimdi elinde tuttuğun ne,
senden başka.
Zamanların anaokulu
yine de, bak, tuttuğun elinde...

Geçmişi ve geleceği

1.
Senin öldüğün bu ay
tanıştım
farklısında yılların
esas sevdiğimle, ki demiştin
'seveceksin' diye...

Ölen ölmüştür, biten bitmiş:
Bitmemiştir kalan ama...
Durduğunda, sona ermediğinde;
… Bitirtilmiştir ona:
Biten ki, bitmemiştir asla;
Sıvanmaya kol,hazır...

Bir konuda yanılıyor olabilirler,---emp
Sakladıkları kendileri.
Aynı ve bu hep olacak.

Empati gibi görünmeyebilir---emp.
Ancak -direkt bağlantılar

ve işte uykuda-ayı geldi;
mart'lardan devşirildi, nisan yarılardan;
dünya'ya ayna kazara düşüren kara kuşları salandan;
gülme eken, gülmekten patlatacak kışın can alacak
verecek şeker habisi...
-

*-

I.a
Kendi içinde birtakım sırlar saklayan eşuyumlular,
Birbirleriyle de uyumlular.

1.
Beş ay boyunca hiç
Yememiş anne kutup ayısına
Baka baka çıktı
Fok avlamaya amaçlanmış yetişkin erkek.
Kar mağrasını geride bırakırken,

Dünyanın kemir(il) diği günü
onu varoluş havzasına yatırdığın
söyle!
saplantılarının getirisi mi senin
kendinin...
çaba çapalamalarının mı toprağa -çakılan her sadme- yoksa;