Afşin Dualı Şiirleri - Şair Afşin Dualı

pis kokulara istemeyerek maruz kaldık,
debbah değildik sabır edemedik,
zor beklemek,sabırla çiğnenmekten,
zor selamete kavuşupta geri kalmak şükretmekten,

hadi uyuyalım,dalalım derin uykulara,

Ben de..! diye yankılandım,
Ben de..! diye yükseldim,
Eğilip adamın maskesini çıkardım,
Gördüm dehşet verici manzaraydı..

Zehirli oklarım, sözlerim,

Hayâl gücüme kıkırdandı,
Melodik çığlıklar atıldı,
Taşa çevirdi ölüm uyuşukluğu bacaklarımı,
Dehşet vericiydi çığlıkları..

Yaprak kıpırdamıyordu rüzgâr kesildi,

değil mevki makam,
gönülden geçerse, arzusudur ihtişam,
varmalı bir hedefe,
elde değilse takılırsın geçmişe..

hepimizde mevcut bir taassub,

Sen delisin..!
Delilik hayatını boş yere harcamaktır,
Delilik beş para etmez biri olmaktır,
Içindeki kafeste bir aslanla,
Elinde anahtar varken öylece beklemektir..

O dili tanıyamadım,
Ne kadar çirkinleşeceğim hayâl edilemez,
Sesim yüksek ve çatlak çıktı,
Sessizliğe bürünmüştüm sessizce..

Denize baktım,

Ortalığa hafif bir karanlık çökmüştü,
Denizin suyunda yıkanıyordu,
Gök kubbede ihtişamıyla parıldayan ay..

Gözlerimi kitaptan kaldırdım,
Mavi kumaş gibi uzanan denizin sonsuzlukları,

Kayıpların ardında tarifsiz acılar,
Yürekleri dağladı son vedalar,
Toplu mezarlar acının merkezi,
Bir başka dokundu yüreklere sanki..

Hiç bir söz anlatamadı hissedilenleri,

Gözlerime yaşlar doldu,
Sessizce ağlamaya başladım,
Olmadığını söyle bunun bir göz yanılgısı,
Yalanın gücü zirveye ulaşmıştı..

Hayatım ıssız bir çöl gibi,

Mağrur yaradılışlı,
Yoluma ışık vurmuyordu,
Ve şu sözlerle noktalandı öyküm,
Uzaktan sevdalıydım..

Kötülüğü ezme arzusundaydım,