Kul hüzünlenince Hâfız, kimseye diyemediği sözler birikir yüreğinde,
Rabb’i için sabrettiği her imtihanın izlerini taşır yorgun bedeninde.
Sonra bir el dokunur omuzlarına, sûre sûre, ayet ayet hıfz ettirirler Kur’ân’ı,
Şimdi otur yaz derler sevdanı Hâfız, sayfa sayfa, hece hece...
Bir yokluğunun acısı,
Bir de gecenin kapkara siyahı var gözlerimde.
Ne zaman yüreğimle dertleşsem,
Senden bir iz var sözlerimde.
Kaybettim kendimi, unuttum adımı;
Sorsalar bilmem kimsin diye.
Zor bir sevda! Adıyla müsemma.
Kurban etmek gerek İbrahim’ce ve dahî itaat etmek İsmail’ce.
Okuyacak nefsin, asacaksın benlik duvarına kocaman bir serlevha,
Yazacaksın sevdanı Hâfız,
Zindanda Yusuf’ça ve dahî ömrünü fedâ eden Mus'âb’ça…
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!