Bir sevdadır Hâfız olmak.
Vahyin yağmurlarında sırıl sıklam Rabbine koşmak.
Bir saman çöpü misali, sürüklenirken Ademoğlu günah selinde,
Hâfızlıktır Kulluğu zirvede yaşamak...
Evliyseniz ve Hâfız’sanız, size her konuda destek olan
Bir eşiniz olması gerek.
Vahyin ağırlığı çöktüğünde yüreğinize, yanı başınızda olmalı.
Üşüyorum dediğinizde merhamet kanatlarıyla ısıtmalı sizi.
Hüzünlendiğinizde rahmet nazarıyla bakmalı, yüzünüzü güldürmeli.
Bir yâri olmalı Hâfız’ın...
İnsan ne için yaşar ve ne için ölür Hâfız bu fani dünyada?
Şu kısacık hayatı için neleri feda eder hiç düşündün mü ömrü boyunca.
Hakkın nazarında sevilmekse gaye, önce ben'lik davasından geçip sevmeyi bilmeli,
Sonra Vahyin nuruna talip olup, Hıfz edip Kur'ân'ı, Rabb'ine biz geldik demeli...
Aşkın tecellîsi, kulu mecnûna çevirir Hâfız,
Gayrısına meyletmesin diye, buldurmazlar Leyla'yı.
Kor misali yansada yüreğin, aşikâr etme derdini Hâfız,
Âşıkların Dergâhında bizim Yûnus olmadan, yazdırmazlar sana sevdanı...
İçinde hem sevabı hem de günahı barındıran
Bir dünya hayatı bizimkisi Hâfız.
Rahmete sığınanların kurtulacağı,
Günâha dalanların mutlak kaybedeceği bir yer burası.
Yaşam ve ölüm arasındaki o hassas çizgide,
Bir ileri, bir geri gidip gelir Âdemoğlu.
Güle sorulmaz ki Hâfız’ım, dikenin ne? diye.
Yâr için girdin bağa, sorma çilem ne diye.
Sılaya özlem sürgünsüz olmaz,
Vuslat için yansan da Hâfız’ım,
Hıfzın bitmeden ben bittim deme…
Nefse ve şeytana savaş açıp,
Kalbini Allah’ın lisânıyla buluşturmak,
Dili susturup kalbi,
Ayetlerle konuşturabilmektir Hâfızlık…
Bu gün bir başka telâş var gönül hanemde Hocam,
Kelimelere sığmayacak kadar derin,
Bedenimin taşıyamayacağı kadar ağır bir yük var sînemde.
Bu gün Hıfzımın son gecesi...
Dilimde son Ayet, yüreğimde vahyin kandilleri.
Hıfz ettiğim her Ayet, Rabb’im’in adını fısıldarken ruhuma,
Sana binlerce şiir yazdım Ya Rasûlallah!..
Hepsi yüreğimde sır düğüm,
Her dizesinde gözyaşım var, her mısrası kördüğüm.
Bilirim sonu yok bu sevdanın, acz içinde lisânım.
Seni methetmeye ne takâtim yeter ne de dermanım.
Anladım ki zâtını nasıl övmüşse Yaradan, seni öyle sevmeli,
Elif olmak lazım Hâfız;
Eğrisi nefsinde, doğrusu özünde olan...
Ayağa kalktığında bükülmeyen,
Yere düştüğünde ezilmeyen...
Yüreğinde Rabbi için Sabrettiği
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!