Gözlerinde bir dünya var, bana ait,
Her bakışın bir bahar, her gülüşün neşe.
Zaman durur, sesler susar yanındayken,
Kalbim fısıldar yalnızca senin adını.
Ellerin değdi mi, unuturum dünü,
Geldi garip gönlümün sonbaharı,
döküldü gönül ağacımın tüm yaprakları
kışa döndü ömrümün baharı yazı,
deli gönlüm aşktan aldı dersini.
Şimdi ağlamak zamanı ey deli gönlüm,
Bir sabah aynada tanımadım yüzümü,
Gözlerimde eski bir yazın gölgesi.
Koşarak geçtiğim sokaklar durdu,
Ben durdum; zaman yürüdü sessizce.
Avuçlarımda kırık hayaller,
Gül yüzlü Selda’m, baharım sensin,
Rüzgâr esmez, adını fısıldamadan sensiz.
Bir bakışın yeter, bin gül solar,
Sensiz gönül, yârini arar.
Hasretim köyüme, dumanı tüten eve,
Bir yanımda dağlar var, bir yanımda hece.
Toprak kokar sabahlar, çiğ düşer ince ince,
Rüzgâr bile dönerken selam verir köyüme.
Uzaklarda kaldı şimdi o patika yollar,
Hasta düştüm yataklara anam
Halim bilmez eller şimdi
Düşman gibi oğullarım karşımda
Yaralarım sızlar anam
Etmedim kimseye minnet
Hayat bana zorlu diken,
Her adımda başka bir çile.
Yine de düşmem, yine de sökmem
Gönlümde büyüyen ümitle bile.
Rüzgâr sert eser omzumdan,
Hayat bazen çok acımasız,
Hiç sormadan alıyor sevdiklerini.
Güçlü dur diyorsun kendine,
Ama kalbin dizlerinin üstüne çöküyor.
Ne kadar susarsan sus,
Bir sonbahar akşamı birleştirdik elerimizi
İkinci baharimiza bir evet ile başladık
Aşkımız ve sevgimiz hep dillerde dolaştı
Seni ömrümün sonuna dek seveceğim
Hayat seninle birlikte daha güzel
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!