Her gördüğün arsızlık;
Her duyduğun hırsızlık;
Ve her türlü yolsuzluk;
İman yoksa normaldir.
Hürmet yoksa büyüğe;
Bundan böyle seninle, karar verdim savaşa;
İster darıl ister kız, bu bir ilan bay gönül!
Durur ancak bu kavga, konarsa devlet başa;
Ya sana çekecekler ya da bana vay gönül!
Ben bilirim ne çektim, zalim senin elinden!
Madem halis niyetin; fena için say etme!
Her yaptığın fiili, tahsis eyle sırf ona!
Ve unutup sınavı; kem halini huy etme!
Yoksa cennet yerine, narı verir o sana!
Tüm dünyalı dışlasa; düşme sakın yeis’e!
Önem verme, sen,sen ol; her tür arzi beis’e!
Rabbin ile dost olup, ona dayan ve güven!
Ve de hayrı iste ki; versin arzun ne ise!
Tersyüz olduk topyekun
Şaştık Mevla’m yol göster!
“Kün! ” de, olsun şu yekun!
Kamilliğe yol göster!
Rahmetini um amma;
Emin olma gazaptan!
Cennet garanti sanma!
Kork daima azaptan!
Kulluğunu et ifa;
Talip olup her boşa;
Salik oldun nahoşa.
Şanın değilmiş boşa!
Sen neymişsin be nefis?
Mürit olup tağuta;
Buysa nefsin kararı?
Yok ikazın yararı!
Yoksa sana zararı;
Sen bilirsin be abi!
inancına ol tabi(!)
Dert ettiğin ölümse?
O dert değil bir derman.
Bahsi geçse gülümse!
Zira Hu’dan o ferman.
Kim üzülür doğuma?
Varsa hazza iştihan;
Lütfen biraz tehir et!
Sınav yeri şu cihan;
Onun yeri ahiret!
Hücum etme lezzete!
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!