Çınarların gölgesinde büyüdüm ben,
Soğuk suların konakladığı kuyularda,
Avuçlarıma düşen ilk serinliği,
Yayla’nın kalbinde duydum önceden.
Tozlu’nun yollarında yalınayak koşarken,
Bir sabah uyanmak istiyorum,
Şehir camlarının ardında olmadan
Toprağın sessizliğini diliyorum,
Bir kuşun kanat çırpışında yankılanan…
Pencereden baktığımda
I. Kıvılcım
Bir sabah doğdu karanlığın içinden,
Bir umut sızdı taş duvarların ardından.
Selanik’te bir bebek ağladı sessizce
Ve maviye boyandı Dünya o gece.
I. KIVILCIM
Bir çocuk doğdu
Selanik'te,
taş duvarların gölgesinde,
sabahın henüz
adını koymadığı saatte.
Dağ başında açan gelinciksin,
Eğilse de rüzgârda kırılmayan.
Sinende köylerin ezgisi var,
Saçlarında doğduğu yer güneşin,
Her adımında bereketi taşıyan…
Sen benim havam, suyum, toprağım.
Ege’yle Akdeniz’in köşesi
Gönlümde bitmeyen düşler.
Bir yanım yeşil, bir yanım mavi,
Seninle güzeldir her an, her yer.
Menteşe’de bacaların yükselir gururla,
ÖĞRETMENİN TÜRKÜSÜ
Ben,
Karla örtülü yollardan geçtim,
Bir ülkenin umudu gönlümde,
Avuçlarımda tebeşirle...
Karla örtülü yollardan geçtim,
Umudu aldım gönlüme,
Avuçlarımda beyaz tebeşir,
Bir ülke vardı içimde.
Ben bir öğretmenim,
Güneş doğunca dağların ardında,
Çocuk gülüşleriyle parlasın dünya,
İkiye bölelim bir tas çorbayı
Isınsın o soğuk kış akşamları.
Bir el uzansın yoksulun sofrasına,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!