Ege’yle Akdeniz’in köşesi
Gönlümde bitmeyen düşler.
Bir yanım yeşil, bir yanım mavi,
Seninle güzeldir her an, her yer.
Menteşe’de bacaların yükselir gururla,
Bir Ömrün Sana Kalanı
Oğlum,
Bir gün büyüyeceğini bilerek
küçük ellerinden tuttum.
ÖĞRETMENİN TÜRKÜSÜ
Ben,
Karla örtülü yollardan geçtim,
Bir ülkenin umudu gönlümde,
Avuçlarımda tebeşirle...
Karla örtülü yollardan geçtim,
Umudu aldım gönlüme,
Avuçlarımda beyaz tebeşir,
Bir ülke vardı içimde.
Ben bir öğretmenim,
Biraz dizlerimden çaldı zaman,
biraz gözlerimden, biraz da ellerimden.
Dostlarımı aldı birer birer,
bir ömür eksildi sanki içimden.
Aynada yüzüme bakamıyorum şimdi,
Güneş doğunca dağların ardında,
Çocuk gülüşleriyle parlasın dünya,
İkiye bölelim bir tas çorbayı
Isınsın o soğuk kış akşamları.
Bir el uzansın yoksulun sofrasına,
Ey Saburhane,
Zamanın sessiz yastığında.
Bir çocuk uykusu gibi duruyorsun.
Kirecin beyaz duvarlarında
Soylu bir sabrı var.
Her çatlağında bir öykü,
26 Ağustos 1922
Anadolu’nun Şafak Destanı
Şafak sökmeden önceydi,
gece daha geceydi,
Kocatepe susuyordu;
ama toprağın altında
Sen yoksun, her şey seninle dolu ama…
Suların senfonisi, sabahın ince ışığında
Adını fısıldıyor rüzgâr, çiçekler arasında.
Güneş ufukta, yavaşça açarken kollarını,
Bırakıyor suyun üstüne o güzelim oklarını.
Şiir dosttur, omuz verir insana,
Karanlık gecelerde yol bulur yarınlara.
Bir çocuğun gülüşünde, annenin duasında,
Şiir susmaz; nefes olur, yaşar halkın başucunda.
Şiir bayraktır, solmayan bir çiçek,




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!