25,09 Şiiri - Engin Güven

Her cümle bir intihar notuydu aslında
Ama uçup gidiyor esen rüzgârla birlikte
Ey cümlem, iyi dinleyin bu sözümü
Çıkartmadan özümü, sıkmayın canımı
Ben bıktım zaten, çoktandır uykusuzum.

Sikeceğim artık, hiçbir şeyim de yok; ne lâzım bir çiçek
Gideceğim artık, hiçbir yerin olduğu yer yok; sırtımda tüfek
Ne bileyim işte, her gece garip rüyalar görüyorum
Harpten çıkmış gibiyim, topallıyorum öyle gündüzleri

Dizlerim zorlanıyor artık, taşıyamıyorum
Zor geliyor, omzumda dünyanın ağırlığı var sanki
Başımın üstünde kara bulutlar var
Ne sen varsın, ne rüzgâr var
Ne yağıyor, ne dağılıyor
Sis içinde yalpalıyorum, çarpa çarpa

Kulaklarımda sebepsiz yere yankılanan doçka sesleri var
Kafamın içinde Klaş sesleri yankılanıyor geceleri
Bilmiyorum. Sadece barut kokusu istiyorum artık.

Güller sizin olsun, papatyalar, hoş sümbüller
Bana kızılları, karanfilleri getirin