“Yalnız açar zor çiçekler... Ulaşılması
imkansız.”
Endamın mağrur,
surların göğsünde erguvan
aslanağzı,
apak karı delen gizli bir kardelen
bir de göğsümün tam orta yerinde
saklı kırmızı bir krizantem...
Haberin var mı?
Bakışın derin,
saçına taktığın o masum mor
papatya,
dudaklarımdan dökülen adın...
Gece mavisi burçlarından
kucak açışın karşı hisara;
tam da ellerimizin buluştuğu beden,
hasretin uzadığı o yerde...
Görür müsün?
Dokunuşun sıcak,
ellerin değdiği an bedenime
bir yıldırım düşer...
Ürperir zaman,
sessizleşir gözlerim...
Bilir misin?
Gülüşün uzak,
ırakta ve dokunulmaz...
Yanaklarında adım,
gözlerinde mağrur bir zor.
Yalnızlığa açar
bütün çiçeklerim...
Duyar mısın?
Kayıt Tarihi : 24.10.2026 01:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Kadın uzaklardaydı. Gülüşü ırak, dokunulmaz bir zirve gibiydi. Yanaklarında adamın adı gizliydi, gözlerinde ise o kırılması imkânsız mağrur zorluk... Ama adam anladı ki zor çiçekler kalabalıklarda değil, sadece yalnızlığın ve imkânsızlığın ortasında açardı. Adam başını gökyüzüne kaldırdı, kalbindeki krizantemin kokusunu karşı hisara bıraktı ve fısıldadı: “Yalnızlığa açar bütün çiçeklerim... Duyar mısın?”
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!