zeynep kadın ( Zeynep Şenpınar sen ölmedin insanlık ölüyor...!)
bir bakmışsın gün geçmiş bir mızrağı
atıyorum hızla kendimi dışarı kabuğumdan
yürüyorum hızlı adımlarla bulmak için kendimi
geçiyorum köyümün evlerini servimin dallarını
iniyorum er vakitte gök ovamdan aşağı
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta