Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

bu gün hüzün elbisesini giydim üzerime.
nedeni sendin.
gerçekti aşk.
gereçekdi senin için akan göz yaşlarım.
yalandı ne yazık ki kavuşmak.
nasıl oluduysa bir anlık hayale kapıldım.

anlamak istemedin beni,
zorlamadım bir kere dahi seni,
düşünmeni bile istemdim
enkaza çevirdiğin beni
ey sevgili
yetimlik nedir bilmezdim

adını koymak istediğim bir şeydin sen
kork /tuğumdun aynı anda
konuşmak için can atıp
karşında dilsiz kaldığımdın sen

ne oluyor gönlüm sana

ve ben o olsun istiyorum
kavgalarımın karşısın da.
o olsun anlık mutluluklar bana.
ki unutamayayım tadı hep ruhum da.
belkide az olduğu için varlığı yanımda.
en çok o var gibi.

ağzımın sustuğuna aldan ma;
ruhum feryadı figan içinde çırpınıyor.
yüzümün güldüğüne de aldan ma;
kalbim kendini parçalara bölüyor.

içim zılğıt

sen tuta bilirmisin bu aklımı başım da.
gitmeden önce bunu bilmeliydin şems.
canım ki aşka adak edilmiş kurban
bayramım ol gel sen şems

özlemenin bile yetersiz kaldığı acılarım var,

ay gibi parlarken yüzün kalbime doğru,
uzağı ma düşmek mi idi sevgilim kısmetim
en derin sevdayı saklamış iken sana yüreğim.
maksatları tıkanmış iki
aşk zede olarak kaldık sevdiğim..
sonu yok mu dedin de başlarken bismillah çekmedin..

yaramı dağla ey aşk
o bozulmaz suskunluğun la
hiç kıpırdama bile yerinden
ölmeye yüz tutmuşken ben.

bu iç yanğını söndür

duy/dunmu bizi terk etmeye yelteniyor ikimizin ortak yanı...
beni evimden(bedenimden) ,
seni yerinden(kalbimde) atmaya kalkışıyor
ikimizin ortak yanı

bana verilen canda onu yeni bulmuşken daha

Bengü suyum
ellerin den düştüm,
ruhumu kapladı karanlığın
cismi katre katre kaybolduğum.
evvelden önce verilen sözüm sün sen.
sonu gelmeyenim.