Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

ben sen de yorulduğumu hissettim,
yorulduğumu hissettirdin
çöktüm dizim üstüne
kalkmaya bir mecal olarak brir sen vardı
onuda koymadın gittin

bir mektup gönderecek adres bile bırakmadın yar
uçurumları azmı sındında yar
kıta lara böldün ikimizi
bilemeyeceğim bir yerdesin şimdi

halini vaktini bilmediğimden

anla dedim beni anla.
dur diyorum, dünyanı başıma yık/ma,
ellerin deki hüznü koynuma bırakma,
unutma seni bana ben sevdirme dim Leyla..
mevsimsiz bir kışa terk etme gönlümü,
en derin sensizlikler de solarım ben yap/ma.

merhaba sevilen yine ben
yine sana seslenmekteyim
bu gün keyfimi bozamayacaksın
susmakla

kadeh kadeh senseizlik içtim;

rıhtımını kaybetmiş bir gemidir kalbim.
aç kalbini kabul et beni yar.
daha fazla aramaktan yorulsun seni kalbim.
denizler dar gelir oldu bana.
kalbinin genişliğine beni kabul et sevgili.
sana dönsün yönüm.

bana seni unutturman lazım sevgili
en mutlu yanımdan dahi vuruyorsun beni

bana seni unutturman lazım sevgili
ekmeği boğazımdan aşırmıyor yokluğun

Ve sana bakarken tepeden tırnağa irkiliyor sa bedenim,
On saniyeden fazla bakamıyor sam gözlerine sevdiğim..
Yar demeye yüreği yetmiyorsa,gönlümün.
Ve korkuyorsa varlığından..
Kaçamıyor sa yokluğuna..

bu gün seni bir başka özledim,
bir başka sevdim,
bir başkaydı işte özlemin,
daha bir delirtti beni,

ne bileyim işte daha bir istedim yanında olmayı

gözlerim yanıyor,
ağlamak için
savaşıyor ama
ağlamayacağım
boşa çıkartıyorum tüm hesapları
aşk adına

bu saat olmuş ben hala ayaktayım,
kapayamıyorum gözlerimi.
kapatmaya çalıştıkca sensizlikle yanıyor sevgili.
uyku bilmiyor gözlerim senden sonra