Zeynep Beşen Şiirleri - Şair Zeynep Beşen

susmayacak bensizlikler..
çığlıkları başını ağrıtacak.
gözlerini kapatsan ben gelirim aklına.
gözlerini açsan ben dururum karşında.
kaçamayacağın bir yerdedir kalbim.
nereye bassan ben olurum toprağın.

en çok seni seviyor ken
en çok seni susuyorum
yani sevdiğim
git gide sana benziyorum.
katlana bilir misin
bir tane daha sana

.dinliyorum seni.

görmeyen gözlerim.

hisseden kalbimle.

selam ve aleykümselam
bana bir adres ver,
bozuk türkçem le sana mektuplar yazma gibi bir çok isteğim var..
bana bir adres ver,
bir gün ansızın karşın da belirmek için,
gel demiştin ya bir gün.

bilmiyorum
beni ne kadar sevdin
ben seni özgür bırakacak kadar sevdim
şimdi çok canım acıyor

öyle böyle değil

27 Aralık 2011, 02:45
siyahi geceye aydınlık gibi doğar dı gözlerin
ellerin ısıtır koskoca ayazımı da sen bilemezdin
nedensiz tutulurum suretine sanki ay sın.
dertlerimin gülüşü evet sen, sana diyorum insan.
ecnebi idim aşkına hala da öyle kaldım

sağanak gibi yerden göğüne
dökülmek isterim
ellerini aç,ellerin kadar yüreğini,
masumca avuçlarına döküleyim.

sonra tut beni sıkıca,

sevgin zehir bana.
yokluğun eziyet.
dayanamıyorum! !
kendimi kendine getiremedim daha.
ben sana dönüyorum yine.
kimseye söylenecek gibi değil derdim.

seni seviyorum
rüveyda
seni seviyorum
övülmeye değer kılınan

seni seviyorum

Kokusunu dahi bilmediğin o yari m,
ciğerlerine çekmek ne demek
bilirmisin sen.

sayen de biliyorum ben
ey sevgilim