zemherinde gecenin şairane ruhum
ve kelimeler ardı sıra dizilmiş
buz tutan kalemin ucunda
gözlerim ahşap pencerede
güneşi beklemekteyim
geceye inat
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




baharı bekleyen güneşi görür elbet. kaleminize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta