Zekâi Budak Şiirleri - Şair Zekâi Budak

Zekâi Budak

Halim kötüdür güzel, istikbalimse fecî
Maziyi yâd etme hiç, gönlü boşa avutma
Hazin halim olmuştur istikbalin mahreci
Vazgeç sen bu sevdadan, beni cana eş tutma


Devamını Oku
Zekâi Budak

Ne son telâşı ömrün zapta yeter zamanı
Ne gözün kanlı yaşı bozar zalim fermanı
Ruhumda fâsılasız hüküm süren hicranı
Son nefesteki vuslat siler kaldırır elbet


Devamını Oku
Zekâi Budak

Balıklardan farkımız ne
Onlar ümman içinde yüzer
Bizler zaman içinde

(Kadıköy / İstanbul - 25 Ocak 1976)

Devamını Oku
Zekâi Budak

Başıma yığılan dert katar katar
Herkesin gönlünde bir arslan yatar
Benim de olsaydı dünya mı batar
Aşk dolu sıcacık bir yuvam felek

Ruhumu bir vehmin peşinde yordum

Devamını Oku
Zekâi Budak

Gece
Siyah tüllerle sararken bizi
Pembe düşlerim doğar
İkiz, üçüz, dizi dizi

Kâğıt yüzü görmemiş

Devamını Oku
Zekâi Budak

Ey dört duvar bir tavan
Ey pencere ve divan
Ey setere ey mintan
Bekâr odamın süsü

Ben garibin öyküsü

Devamını Oku
Zekâi Budak

Es bre deli rüzgâr es ruhum sana emanet
Al götür uzaklara bilmediğim bir yere
Kin burda mihnet burda yine burda ihanet
İkmâl için bir ömrü ölmek niye bin kere

(Kadıköy / İstanbul - Temmuz 1974)

Devamını Oku
Zekâi Budak

Yıllarca mısralarda sevgiliye seslendik
Duyar lûtfeder sandık boş yere heveslendik
Bozmadık peteğini nimet-i kehribarın
Zehirin içindeki balı bulup beslendik

Çektik her âşık gibi çilesini sevdanın

Devamını Oku
Zekâi Budak

Durun dayılar ağalar
Üzerime varman n'olur
Bir güzeli sevdim ise
Suç değildir vurman n'olur

Bir dinleyin hele durun

Devamını Oku