Zalimin Sukutu Şiiri - By Ka

İnsan kendi gözyaşıyla uyanırmı hiç,
Uykudan celladın çağırırmış meğer!
Dağları devirip yakasın varken,
İçindeki külü savururmuş meğer.

Damarlar çatlayıp kopsa yerinden,
Hesap mı sorulur bu dert derinden?
Sitemi yutup da çene etinden,
Can çekişe çekişe susarmış meğer!

Gözümden sakındım, toz kondurmadım,
Adını andıkça bir an durmadım...
İnci diye dizip sunduğum aşkı,
Taşlara çalarak kırarmış meğer!

Hani o yeminler, hani o gurur?
İhanet sırtımdan acımasız vurur...
Beni öldürmeye kurşun yetmezken,
Bir zalimin sükûtu vururmuş meğer!

12 Aralık 2008