Mutlu insanları görsen tanırsın, çokça yüzü güler
Kahkahası bir başkadır, gözlerinin içi güler
Mutsuz insanlarıda görsen tanırsın, yüzünde pek bir ifade olmaz
Pek fazla gülmez, pekte soru sormaz
Asıl anlaması zor olan, mutsuzluğunu gizleyen insanlardır
Onların bazen yüzü güler, derinlerde ise bir lav vardır
Sana baktığında bazen yaz bazen bahardır
Kendi içinde, şimşekler çakan bir sağanak altındadır
Toplumda içinde nutuk çeken bir hatip gibidir
Yalnızken, ölüm sessizliğine bürünmüş bir garip gibidir
Aklın karışınca gelir sana fikir verir
Yolun şaşınca önünü aydınlatır, yol gösterir
İnsan onu gördüğünde ilginçtir ki neşelenir
Ama sorsan o garibe, Neşe nedir ne bilir
Etrafı aydınlatan bir mum gibidir
Kim bilirdi ki, o aydınlık, fitilin sonu, dibidir...
Kayıt Tarihi : 24.10.2026 01:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!