Yüreğin Gücü…
Yürek, öyle büyük bir umman ki sınırlarını hayal bile edemezsin… Nice badireleri atlatmış, nice güçlüklere göğüs germiş de “bana mısın” dememiştir.
Yürek o denli güçlüdür ki; bazen kendi bile şaşar taşıdığı yüke… Yalnız bir tek yolu vardır yüreğin yükünü hafifletmenin o da; “-adına dostluk diyorlarmış; öğrendim.” Dağları yarıp gelen çağlayan, çılgınca vururken sularını uçurumun dibine, sesinde bir tek şeyi fısıldıyor; biz ayrılamayız: -Toprak ve Su-.
Yüreğini zorlama infilak etmesin. Üşütürken yalnızlık, sararken bedenini kaybedilenlerin hüznü, dostun var mı etrafında, ona bak! Gönlünü doyur ki; hep dinç kalsın. Umudunu tüketme, ışık yanar mutlaka en uzun tünelin bile ucunda…
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta