Osman Murat Köktaş Şiirleri

29

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Osman Murat Köktaş

Omuzlar düşerken yavaşça
Biriken hasret acısının
Ağırlığı altında
Kaybedilenlerin ve özlenenlerin
Puslu geleceğin bilinmeyen sessizliğinin yankıları
Çınlarken beyninin en ince kıvrımlarında bile

Devamını Oku
Osman Murat Köktaş


Yine geçiyor aynı yoldan
dükkanımın önünden
gözlerimin önünden
Aynı gri pardesü
Aynı kırmızı eşarp

Devamını Oku
Osman Murat Köktaş

saat; usulca, sessizce ilerler
gözler kapanır yavas yavas
hatıralar canlanır karanlık odada
birden, 'Düs Vakitleri' gelir çatar
'sessiz bir park köşesi
serin bir sonbahar günü

Devamını Oku
Osman Murat Köktaş

Son vapur da demir aldı rıhtımdan
-sessizce-
Son seferdi bu, öteki kıyıya geçen
-binebileceğim-
Dudaklarımda tebessümü türkülerin
Ufukta güneş batmak üzereyken

Devamını Oku
Osman Murat Köktaş

Sözler nasıl da anlamını yitiriyor bazen değil mi?
Bir anda kelimeler düğümleniyor boğazımda
Her şey susuyor
İnsanlar, arabalar, gemiler, tramvaylar…
Her şey duruyor
Nehirler, taşıtlar, zaman…

Devamını Oku
Osman Murat Köktaş

Yüreğin Gücü…

Yürek, öyle büyük bir umman ki sınırlarını hayal bile edemezsin… Nice badireleri atlatmış, nice güçlüklere göğüs germiş de “bana mısın” dememiştir.

Yürek o denli güçlüdür ki; bazen kendi bile şaşar taşıdığı yüke… Yalnız bir tek yolu vardır yüreğin yükünü hafifletmenin o da; “-adına dostluk diyorlarmış; öğrendim.” Dağları yarıp gelen çağlayan, çılgınca vururken sularını uçurumun dibine, sesinde bir tek şeyi fısıldıyor; biz ayrılamayız: -Toprak ve Su-.

Devamını Oku
Osman Murat Köktaş

Bir türkü getirdim sana!
-sevdalı gönülden çıkmış-
bir esaret türküsü.,
bir yürek yangını,
hasretin onulmaz acısı
ve hüküm giymiş gönüller.

Devamını Oku
Osman Murat Köktaş

Ölümüm eli-N-den olacak bu gidişle
Bir fincan kahveni içeceğim
Kırk yıl hatırın olacak
Ve hayatım o hatırla, ellerinden içtiğim
Zehirde son bulacak
(g.m.) 23:05 03.09.2000

Devamını Oku