Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

İÇİME YAĞAN AKŞAM
Yağmur yağıyor,
Sessizce...
Gökyüzünden değil,
İçimde kırılan
o eski düşlerden.

İÇİME YAĞAN KAR
Kar iner içime gecenin içinden,
Uzak dağların dilsiz nefesinden.
Rüzgâr, yollar boyunca usulca
Unutulmuş ezgiyi sürükler derinden.
Kar yağar içime, usul usul.

İÇİMİN KIYISINDA
İçimin kıyısında ince bir sızı,
Gece adını içimde saklar.
Pencereme vuran yağmur sesinde,
Akşam yüzünden bir iz taşır.

İÇİMİN YAĞMURU
Yağmur yağıyor, gökten değil;
İçimden, sessizce ve ağır ağır.

Islanan sokaklar değil bu kez,
Hatıralarım ıslanıyor birer birer.

İÇİMİZDE BÜYÜYEN YALNIZLIK
Öyle derin büyümüş ki içimizde yalnızlık,
Bir hasret olmuş düşlerimizin kıyısında.
Bir çift gözde kaybolmayı beklerken,
Kendi sessizliğimizde yaşamışız aslında.

İÇİMİZDE SAKLI
Yüzümüz kalabalığa dönük,
geceye saklı bir yanımız;
gülüşümüz düşer yüzümüze,
içimizde kalır yaralar.

İÇİM YANAR
Geçip gidiyor ömrüm,
Günlere doyamadım.
Sonu yok bu sevdanın,
Seni gönlümde sakladım.

İÇİNDEKİ
Sınağın, inancın olsun,
Yolunu sis bastığında bile
Elinden tutan görünmez bir iz gibi,
Seni kendine geri çağıran.

İÇİNDEKİ SESSİZLİK
Bazı şeyler ne anlatılır,
Ne yazılır…
Söz, dudakta donuk bir gölge
Gözler uzaklara bakar sadece.

İÇİNDEKİ SIZI
İnsan bazen konuşamaz,
Yüreğinde bir türkü dolaşır sessizce.
Sözcükler yetmez, dudaklar susar,
Geriye sadece derin bir sessizlik kalır.