Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

VEREBİLMELİ
Vakti mi olur sevmenin ...
Öpüp sarılmanın
Koklamanın
Yüreğinde taşıyabilmenin

VİCDAN ASKIDA
Yitik bir döneme denk geldik,
Söz çok, hakikat eksik şimdi,
Kalabalıklar içinde kaybolmuşuz,
Kendi sesimizi bile duyamaz gibi.

VİRAN BAĞ TÜRKÜSÜ
Bağım kış bağladı, ben viranım
Daha baharında soldu canım
İçimde çiçekler yere serdim
Dünya âleme kaldı feryadım

VURGUNUM
Gönlüne mülteciyim, gülüm
Ben sevince bir başkayım
Öz yurdumdan koptum
Sende buldum vatanımı

VUSLAT
Mehtabı uğurladık, fecr-i sabâh için,
Gecenin sinesinde kaldı adın.
Sükûtla paylaştık derdimizi,
Zamanın elinde savruldu yadın.

YÂ
Seni düşünüyorum
Ne yalan söyleyim
Elimde değil
Ama sorsan söylemem

YABANCI
Zaman mı çalındı, vakit mi eğri,
günler geçip gider, yüzler yabancı.
Bir ömür avuçtan sessizce sızar,
dünler tanıdıkken, anlar yabancı.

YABANDA KALAN SESSİZLİK
Issız bir gecede buldum kendimi,
sükûtun omzuna yaslanmış gibi…
Ne bir ses kaldı ardımda,
ne de dönüp bakan bir bakış.

YABANIN SESSİZLİĞİ
Bir başıma kaldım şimdi,
Issızlığın ortasında.
Ne sesimi duyan kaldı,
Ne gölgem var ardımda.

YAĞAN YAĞMURLAR ALTINDA
Bir umut yanar gecemin koynunda
Adın düşer her şiirimin dizesine
Sensizliği haykırıyorum her hecesinde
Meydan okuyor, hüzne, kedere