Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

İÇİMDE KALAN
Bir ömrün kıyısındayım,
Bir yanım susar, bir yanım dinler.
Nereye baksam kendime,
Eski bir akşam içimde dinlenir.

İÇİMDE KALAN
Belki de en güzel sevda,
Adını rüzgâra bırakmaktır.
Yan yana yürüyemesen de,
Bir ömrü aynı düşte yaşatmaktır.

İÇİMDE KALAN
İçimde, adı konmamış
Sessiz bir mevsim büyüyor.
Ne rüzgârı diner
Ne gecesi sabaha eriyor.

İÇİMDE KALAN BAHAR
Senin en ayaz gecelerinde bile
içimde sıcak bir umut saklıdır,
adını fısıldayamadığım anlarda
göğsümde sevdan usulca büyür.

İÇİMDE KALAN EYLÜL
Eylül çöktü gönül bağıma,
Sarardı düşlerim yaprak yaprak.
Rüzgâr dalında kalan sesi
Bir mektup gibi savurdu uzaklara.

İÇİMDE KALAN GÜNLER
Ne garip bir dünya bu,
Yüreğimde eskimiş zamanların sızısı var.
Her sabah biraz daha eksik uyanıyorum,
Geceler ise suskun bir yara gibi ağır.

İÇİMDE KALAN HAYAT
Kalbimde bir hayat var,
Yaşamak isteyip hiç dokunamadığım.
Sanki kapısı açılmamış bir sabah gibi,
İçimde bekleyen bir ömür.

İÇİMDE KALAN MEVSİM
Bir mevsim saklıdır içimde hâlâ,
Gün batımı gibi ince ve mahzun,
Rüzgârın taşıdığı eski bir şarkı,
Yüreğimde dolaşır uzun uzun.

İÇİMDE KALAN SES
Akşam iner, sesin kalır içimde,
Penceremde günün ışığı söner.
Bir kuş geçer sessizce göğümden,
Uzaklarda özlemin sesi büyür.

İÇİMDE KALAN SES
Yüreğime düşen sesin,
Geceyi usulca deler.
Adını her fısıldayışım,
İçimde bir ışık eker.