Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

HAZİRAN'IN SON MISRALARI
Mevsim, sessizce sayfasını çevirirken,
Takvim susuyor, günleri saymıyorum.
Mevsim hangi adla anılır bilmem,
Ve adın yine kalbimde çiçek açıyor.

HENÜZ
İçimde yürünmemiş bir sokak,
Akşamın ucunda sana
Taşlarına değmemiş adımlarımız,
Bir köşesinde bekleyen zaman.

HENÜZ
En güzel kapı, açılmamış olandır,
Ardında uzayan yolu görmeden.
Pencere akşamı bekler perdelerinde,
Dokunulmamış bir ışık büyür.

HEP SEN VARSIN
Dokunamadığım ellerinin özlemi var
Hayalin sarıyor üşüyen yanlarımı
Sensizliği bölüyor her yanımı
Yürek atışlarım sızlar

HER GAMDA SEN
Belki yanımda değilsin, ey nûr-i kalbim,
Hüznümde hep sen varsın, gonca gibi açan.
Gözlerim arıyor gölgeni rüzgârda,
Ve her düş, her nefes, latîf bir nûr misali
İçimde seni canlandırıyor sessizce.

HERKES GİBİYMİŞSİN
Gözlerine baktım da eski bahar görünmüyor,
Bir zaman gönlümde açan güller açmıyor.
Ne sesin içime değiyor ne de düşlerin,
Meğer sen de vefasız zaman gibiymişsin.

HER KIŞIN BİR BAHARI
Her kışın bir baharı vardır,
Her şebin bağrında bir seher saklıdır,
Zülf-i gece ne kadar dolaşsa ufkumu,
Bir gün doğar fecr, hicran çözülür.

HER KIŞTAN SONRA
Ne fırtınalar geçti dallarımdan,
Kırıldı nice düş, soldu nice gül.
Yine de umudu eksiltmedim,
Kalbim sabrı öğrendi gönül gönül.

HER ŞEYDE SEN
Aklıma ne düşse, seni düşünüyorum,
Nereye baksam, izini görüyorum.
Pencereme vuran ince yağmurda,
Sesini içimde duyuyorum.

HER ZERRENDE
İnsan esir düşer bazen;
Bir sese, bir gülüşe, bir çift göze...
Ben de öyle düştüm sana,
Sessizce, fark etmeden her zerrene.