Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

YARIM KALAN YOL
Gitmeyi sen anlat,
Kalmayı ben anlatayım.
Ayaklar değil, yüreğim kaldı,
Beklemek değil, özlemek yordu.

YARIM KALAN YOL
“Kal” demeyi sen anlat,
Ben susup beklemeyi anlatayım.
Bir insan nasıl eksilir yavaş yavaş,
Gel de onu gözlerimde oku.

YARIM KALAN YOLCULUK
Ömür, sırtında hatıralar taşıyan bir yolcudur,
İlk nefeste düşer zamanın yollarına,
Kimi daha yola çıkamadan eksilir,
Kimi varır da içi hep yarım kalır…

YARIM KALAN YOLCULUK
Ömür, sırtında hatıralar taşıyan bir yolcudur,
İlk nefeste düşer zamanın yollarına,
Kimi daha yola çıkamadan eksilir,
Kimi varır da içi hep yarım kalır…

YARIM KALAN YOLLAR
Usulca çöken
bir akşam var içimde;
adını hiç söylemediğim,
güneşini seninle uğurlayamadığım.

YARIM MEVSİM
Bir yanım bahar bir yanım da yaprak dökülüyor,
İçimde mevsimler birbirine karışmış sessizce;
Gülüşlerim çiçek açarken bir köşede,
Diğer köşede sararıp düşüyor umutlar.

YARIM MEVSİMDEN
Bilmem neden akşamlar
Kapımı usulca çalarsınız.
Hangi yarım mevsimden
Gelip beni bulursunuz?

YERİM YOK BU DÜNYADA
Gitmek istiyorum, yollarım yok.
Kalmak istiyorum, tutunacak dalım yok.
Gitmek istiyorum, yollarım yok.
Kalmak istiyorum, tutunacak dalım yok.

YARIN 1
“Bir gün var sanırız hep yarını,”
ya ömür susarsa ansızın geceye?
Ertelediğimiz bütün sevdalar
içimizde solarsa sessizce.

YARİN
Yürüşünden zülfleri uçuşurdu
Seyrettikçe büyülüyordu endamı
Gözlerinden ışık parlardı aydan
Konuştukça bağlardı derinden