Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GÜNÜN YÜKÜ
Gün, omuzlarıma çöken bir dağ gibi,
Akşamı sıyırdıkça içimde sızı kalır.
Biriktirdiğim ne varsa omuz başımda,
Sanki yılların borcu bir bir yazılır.

GURBET
Kömür gözlerine vuruldu gönlüm,
Gözlerim yaş döker, dilim adını söyler.
Gurbet ellerinde kaldım yapayalnız,
Senden başka kim yetişir hâlime?

GURBET BAKIŞLARIN
Yine hüzün çöktü gönlümün sahasına,
Seni gördüm, gözlerin uzak ve dargın,
Bir selamı bile esirgedin benden,
Sustum, bu hâlime söz de yetmedi.

GURBETE BIRAKMIŞLAR
Bir sen iyi geliyorsun,
Yüreğime, canıma.
Seni de gurbetlere bırakmışlar,
Hasret çöktü bağrıma.

GURBET GÖZLÜ ÖZLEM
Özlemek düşer bazen insanın içine,
Sessizce büyür bir sızı gibi,
Gözleri uzaklara dalar da
Kalbi geri dönemeyen bir yolcu olur…

GURBETİN ADI
Gözlerin değdi mi, taş çiçeklenirdi;
Her köşe yüreğime memleket olurdu.
Bir tebessümün düşse ömrüme,
Uzaklar yolunu yitirirdi.

GURBETİN YÜKÜ
Gurbet elde kaldı gönlüm darda,
Akşamlar üstüme çöker ağır ağır.
Derman diye düştüm yollar ardına,
Dertlerim omzumda bir yük olarak.

GURBET-İ ÖMÜR
Geçip giden zamanın yolcusuyum şimdi,
Her durakta biraz daha eksildi içim.
Dün dediğim ne varsa savruldu sessizce,
Hatıralar kaldı yalnızlığıma yoldaş diye.

GURBET TÜRKÜSÜ
Gurbet düştü yollarıma,
Akşam çöktü dağlarıma.
Duman tüter içimde,
Yurdum düşer düşlerime.

GÜLÜŞÜNDE TUTULAN AY
Ay tutulur gülüşünü gördüğüm zaman,
Gökyüzü eğilir, geceye kapanır.
Yüzün saklanır bulutların ince yerinde,
Bakışım eksilir senden.