Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

SUSKUNUM
Dünyanın en ağır hissi nedir, deseler,
İçimde büyüyen çığlık derim.
Dudaklarım susar, gözlerim seni söyler,
Bir yanım sana uzanır, gecede kalır.

SUSKUN YARA
Kurşun değmedi, hançer vurmadı,
Bir sandalye boş kaldı yanımda.
Tabipler baktı, çare bulamadı,
Gönlümde açılan yara kapanmadı.

SUSKUN YAZMA
Siyah yazma örttü yüzünü,
Dağlar aldı içindeki sızıyı.
Bir ömür omuzladı düşlerini,
Acıyı gözlerinde sakladı.

SUSMAK
Bazen susmak gönülden
En yüksek çığlık olur
Ben yıllardır susuyorum
Bağıra bağıra yetti gayri

SUSMANIN ÖMRÜ
Seni,
Adını anmadığım zamanlarda sevdim.
Kalbim, sessiz bir kıyı gibi
Hep sana vurdu.

SUSMAYAN SIZI
Yorgun bedenim taşır gecelerin yükünü,
Uykusuz gözlerimde saklıdır eski günler.
Giden gençliğim, uzak bir bahar gibi,
Savrulur avuçlarımdan kalan düşler.

SUSMUŞ YOLLAR
Pencereme akşamdan bir ışık bırak,
Gecenin koynunda yıldızlar uyansın.
Uzaklardan bir gülüş gönder bana,
İçimde susmuş yollar uyansın.

SUSTUĞUMUZ YERDE
İçimizde kimsenin bilmediği
Bir sessizlik büyür, usulca.
Dile gelmeyen her söz
Gecenin içinde ağırlaşır.

SUSTUĞUM YERDEN
Sana, kalbimin sustuğu yerden geldim,
Adını anmadan kaldın içimde.
Bir bakışın değdi ömrümün kıyısına,
Zaman ağırlaştı ellerimde.

SUSTUĞUN YERDE
En çok da sustuğun yerde büyür aşk,
Bir bakışın gölgesinde açar çiçeğini.
Dudakların inkârla mühürlense bile,
Gözlerin fısıldar gizlediğini.