Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

GÖZLERİNLE DEĞİŞTİ ÖMRÜM
Bir gün gözlerin dokundu ömrüme,
İçimde susan yollar
Adınla can buldu.
Umut, gözlerinde saklıymış.

GÖZLERİN SUSTUĞU YER
Gözlerin sustuğunda gece içime iner.
Ay, kirpiklerine sessizce yaslanır.
Bir tek bakışın değse yüreğime,
İçimde hasret göğe yükselir.

GÖZLER KALBİN AYNASI
Kimseye diyemedim sensizliğimi
Dilimden önce gönlüm sustu
Kırık dökük cümleleri içime biriktirdim
Yanlızlığımı dinledim bir başıma

GÖZLER KALBİN AYNASI
Gözlerin düşerse geceme,
Ay çekilir, yıldızlar susar.
Bakışın değince kalbime,
İçimde sessiz baharlar açar.

GÖZLERİN AĞLAMASIN
Sen ağlama, gece içime çöker,
Gözlerinden düşen yaş bana yeter.
Al gönlümü, ellerinde sakla,
Sensiz kalan yanım sessizce susar.

GÖZÜN VE VİCDANIN TERAZİSİ
Mana yüzüne bakmayı bilmezse göz,
güzel de çirkin de bir perdeye bürünür.
Sadece surete takılı kalan bakış,
hakikati görmeden geçer, sürünür.

GÜL AKAR
Pınar oldun akıp geçtin
Avucuma dolamadın
Gönül defterine yazdım adını
Silmeğe elim varmadı

GÜL BAKIŞLARDA SUSKUN
Geceyi sana yazdım, içimde kalanla,
Âhım düştü satırlara, sesim sustu.
Tutundum gül bakışlarına,
Karanlık, adını bilince aydınlandı.

GÜLDEN GERİYE
Avucunda bir gül solmuş,
Ömrüne sonbahar dolmuş.
Dünya döner, yollar uzar,
Nice düş yarım kalmış.

GÜL DİYE
Öyle bir şair değildim ben,
Kaybettim kendimi dizelerin ortasında.
Biliyorsun,
Hangi şehirde nefes alıyorsam
Yalnızlığın başkentidir orası.