Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

DÜŞLER DÜNYASI
Burası dünya, her düş çiçek açmıyor,
Bazı yollar daha ilk adımda yoruluyor.
İnsan içinden büyüttüğü bir düşü taşırken,
Gerçek dediğin, omzuna dokunup duruyor.

DÜŞLERİM
Aylardan yine haziran
Yitirdim bütün sızılarımı
Seni öylesine düşledim ki
Gölgenden bile sakındım

DÜŞLERDEKİ TEBESSÜM
Düşlerimdeki gülüşündür içimi nura boğan,
Geceyi sabaha çeviren ince bir seher gibi.
Bir bakışın dokunur en kırgın yanlarıma,
Kalbim sana akar durmadan bir nehir gibi.

DÜŞLERİM ÖKSÜZ
Gecelere sığdıramam yalnızlığımı
Dolan gözlerimin hüznü tarifsiz
Karanlığa gömülen haykırışlarım
Gözlerimde kaybolan ışıklarım

DÜŞLER SOKAĞI
Bir düş kaldı gecenin koynunda,
Ay değdi yüreğime usulca.
Uzak bir pencereden süzüldü ışık,
Gözlerim takıldı o ışığın ardına.

DÜŞTEKİ BAHAR
Düşümün renkli baharı,
Sokak sokak dolaşıyor içimde,
Kır çiçekleri gibi açıyor umutlar,
Ve her adımda senin adın düşüyor toprağa.

DÜŞTÜ
Yine aklıma düştün,
Ayın ışıltısında seni buldum.
Gece adını fısıldadı bana,
Sessizlik bile senden konuşur oldu.

DÜŞÜMDE KALAN
Derin bir uyku çöktü gözlerime,
Gece sessizce örttü üstümü.
Ansızın adın düştü düşlerime,
Sessizliğin izi kaldı düşümde.

DÜŞÜMDE SEN VARSIN
Senden gayrısı her şey yalan
İnan buna
Cana can olan canandır
Canım sensin
Düşümde yine sen varsın

DÜŞÜYOR
Yüzüme çizgiler
Saçıma da aklar düştü
Bi senin sevdan düşmedi
Gönlümden