Düşümde Kalan Şiiri - Yücel Özkü

DÜŞÜMDE KALAN
Derin bir uyku çöktü gözlerime,
Gece sessizce örttü üstümü.
Ansızın adın düştü düşlerime,
Sessizliğin izi kaldı düşümde.

Gölgen geçti suskun aynalardan,
Adını fısıldadı kırık rüzgârlar.
Uyanınca avuçlarım bomboştu,
Yalnız gece tuttu ellerimi.

Ay, penceremde solgun kandildi,
Yıldızlar sustu, gök ürperdi.
Ne kadar uzaklaşsam kendimden,
İzin kaldı içimde, silinmedi.

Sabah dokundu yüzüme,
Rüyam sessizce çekildi kıyıma.
İçimde yankılanan tek ses kaldı:
Yalnızlığın adı kaldı düşümde.

YÜCEL ÖZKÜ
28 Haziran 2026/22:52