Yücel Özkü Şiirleri - Şair Yücel Özkü

MEVSİM
Hayat bu kimse tanıdığın gibi kalmıyor
Bir bakıyorsun sıcacık
Bir bakıyorsun buzdan kesilmiş
Sonra fark ediyorsun ki

MEVSİMİN DEMİ
Bir kara kışın arafesindeyiz
Bilinmez günler bekler bizi
Kimisine baharları dizer
Kimisini de arafta bırakır

MEVSİMLER DEĞİŞİR DE
Evet, Gülüm
Önümüz bahardır biliyorum
Leylaklar da açacak biliyorum
Biz görecek miyiz onu bilmiyorum

MEVSİMLER İÇİMİZDEN GEÇER
Bir sabah gözlerini açtığında anlarsın,
Gül aynı güldür; kokusu değişmiştir.
Gökyüzü mavi görünür yine,
Çocukluğun çekilmiştir ufkundan.

MEVSİMSİZ
Temmuz geçer, içim üşür.
Güneş eşiğime uğramaz.
Bir kuş geçer mavi gökten;
Akşam ardında kalır.

MEVSİM SONBAHAR
Kışa yakın bir bahardayız
Kim bilir
Belki de bu sonbahar
Mevsim de zaten sonbahar

MİLLETİN DİRİLİŞİ
15 TEMMUZ DESTANI
Selâm ufuklarda doğrulan yiğitlere
Gece çökerken korlandı umut ateşi
Selâm, imanla saf tutan yüreklere
Zafer ufkunda yankılanır millet nefesi

MİLLETİN DİRİLİŞİ
15 TEMMUZ DESTANI
Selâm ufuklarda doğrulan yiğitlere
Gece çökerken korlandı umut ateşi
Selâm, imanla saf tutan yüreklere
Zafer ufkunda yankılanır millet nefesi

MİLLETİN IŞIĞI: 23 NİSAN
Bir gün doğdu bozkırın ortasında,
sessizliğin içinden yükselen bir sesle;
karanlığı yaran bir irade gibi
Ankara’dan ışık yayıldı yurda.

MODERN PUTLAR
Para, torpil, kibir, makam…
İnsan kendine putlar yontuyor,
her sabah yüzünü değiştirip
kendi gölgesinden geçiyor.