Yorgunum çok yorgunum.
Yüreğim, göç mevsiminde.
Her gelen bir çizik attı kalbime.
Dostmuş, akrabaymış , arkadaşmış.
Yalan tabiki yalan, her kes çıkarınca seninle.
Koca koca dağlar yıkıldı üzerime.
O yıkıntıda kalan, yine ben oldum.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta