Yitirdim Kendimi Şiiri - Umut Ilgın

Repertuarımda ki tüm cümleler
Bugün anlamsız.
Tuhaf bir yalnızlık desem, öyle de değil;
Gölgelerim sanki benden kaçıyor.
İnsanlar suskun, kuşlar ötmez olmuş,
Papatyalar solgun ve kırgın bir çocuğun avuçlarında.

Bilmeden yalpalıyorum.
Alabora olmak sessizce, kimsesizce,
Uzaklara bakan bir çift göz gibi...
Kovalıyorum aklımdan geçenleri.
Tenim buza kesmiş sanki,
Biraz da kendimi arıyorum,
Ama bulamıyorum.

Herhangi bir aracın aynasında yitiriyorum yüzümü.
Sağanak bile ıslatmıyor bedenimi,
Herkes sırılsıklam bense hiçliğin sesi
Az ötede boz bulanık bir denizin öfkesi;
Bütün mavilerim griye esir.
Üstelik barut kokulu bir sessizliğe dair
Yürümek isterken takılıyorum ıssızlığa
Ve nedense kurtulamıyorum.

İki adım ötedeyken mutluluk,
Öylece kalakalıyorum zamansız bir ayrılıkta
Sanki herhangi bir masalın son cümlesinde,
Amaçsızca, hesapsızca uçuveriyor ruhum.
Üçünün de adı hasret kalıyor
Gökteki elmaların...

Kızamıyorum, sadece üşüyorum.
Gözkapaklarım tiril tiril titriyor,
Ödüm kopuyor mevkuf gecelerde.
Gurbetten yıldızlar vururken pencereme,
Karanlık bile siyahından utanıyor.

Adı konulmamış kimsesizliklerdeyim
Üstelik öyle böyle değil...
Vazgeçilmişlik tadında ama hiç gitmemiş gibi
Çıplak bir kabloyu ıslak elle tutarcasına
Sarılsan yüreğin patlayacak
Savrulsan ölecekmiş gibi
Her zerresinde isyanlar doğmuşçasına
Ve kızılca güneşe el sallar gibi.

Kimbilir nerede uyanacağım senden habersiz,
Uyanacak mıyım o da belirsiz.
Denklemi bilinmez garip bir gündeyim,
Korkuyorum ötelenmişliklerden
Görüyorum depremi kirpiklerinden
Gitme diyorum, yapma diyorum, anlatamıyorum
Avuçlarımdan söküp ruhumu
Titriyorsun ama yine de gidiyorsun
Senin de günahın özlemin olsun...