Ahval-i Gam Şiiri - Umut Ilgın

Başım alıp gitsem bu garip diyardan,
Zaman geçmez oldu, durdu be gülüm.
Toprak tene küskün, ruhum ahuzarda,
Can suyum çekildi, kurudu gülüm.
​Yokluğunda kor olup tütüyor sevdan,
İlmek ilmek ruhuma işliyor zulüm.
Sen dediğim yürekte açık kalan yaram,
Aldığım nefeste kanıyor, gülüm.
​Giderken ettiğin söz koydu, gülüm,
Gönlümde yaktığın köz oldu, gülüm,
Kaçırıp baktığın göz zuldü, gülüm,
Gam tuttu bizi, can öldü, gülüm.
​Saçlarının eşsiz ipek dokusu,
Tenindeki terin misler kokusu,
Alın çizgimizin kara yazısı,
Izdırabı hicran akıyor, gülüm.
​Geceye gömülür yine bu liman,
Sensiz geçen her an limanı yakan.
Dilimde bin ahın adıyken zaman,
Hasretin koynumda yatıyor, gülüm.
​Giderken ettiğin söz koydu, gülüm,
Gönlümde yaktığın köz oldu, gülüm,
Kaçırıp baktığın göz zuldü, gülüm,
Gam tuttu bizi, can öldü, gülüm.
​