Yılmaz Örmeci Şiirleri - Şair Yılmaz Örmeci

Gözyaşımı akıttım kadehimin içine
Ağlamaktan gözlerim yosun tuttu tutacak
Yastıklara sarıldım yine senin yerine
Yokluğuna alışmak nasıl mümkün olacak?
* * *
Taş mıydı senin kalbin, hiç mi merhametin yok

Bugün hayattan zevk alayım dedim
Sen yanımda olmayınca olmuyor.
Erken kalkıp güzel bir çay demledim
Sen yanımda olmayınca olmuyor.
…
Kalmamış cebimde ekmek parası

Rahmetli anneannem çiçekleri çok severdi
Onlarla konuşur, yapraklarını okşardı
Bir de hepsine isim verirdi.
Biri Nazlı, biri Gülten, biri Berrin’di.

...

Yağmurdan sonraki toprak kokusu,
Bir kitap kokusu, deniz kokusu,
Taze elden taze kahve kokusu,
Toplayıp parfüm yapsalar ne güzel.

Ankara, 25.05.2015

Bu nasıl bir aşk böyle, bir büyü, sihir gibi
Tatlısı baldan tatlı, acısı zehir gibi
Aşkı bilmeyen bilmez, asla tarif edemez
Yolu gitmekle bitmez, bilene zahir gibi.
…
Tarif gerekmez aşka, bilenler beri gelsin

Beni kimse senin gibi sevmiyor
Herkes eve geldi, nerdesin anne?
Öldüğüne inanasım gelmiyor
Gözüm yolda kaldı nerdesin anne?
…
Anneler Günü’nde terk ettin bizi

Bahar gelmiş sayılmaz gonca güller açmadan
Ömrümüzün şen çağı henüz gelip geçmeden
Gönül bir sabır dağı, viran etme bu bağı
Ömrümüzün şen çağı henüz gelip geçmeden

Ankara, 29.11.2019, 02:17

Çalışıp zarar üreten
Dünyada tek ülke vardır.
On günlük bayram tatili
İnan hepimize kârdır.

Ankara, 12.08.2017, 13:36

Gözleri kahve rengiydi
Bildiğiniz kahve değil bu.
Sadece kendi gibi bakardı.

Saçları siyahtı onun
Öyle böyle siyah değil

Leyla bir ÖzgeCan'dı,
Kara gözlü Ceylan'dı,
14 Şubat'ta herkes
Mecnun olup ağladı.
...
Herkes yandı, ben yandım,