Yeniden Şiiri - Hasan Yılmaz 3

Bir şair hevesi ile doluyum şimdi.
Merhaba, dedim kendime, yeniden.
Daha çok dinler oldum, penceremden,
hayatı.
Bir şairlik hisse umar oldum her şeyden.
İnce eleyip sık dokuyorum her mısrayı.

Hayatın yorgun kahrındayım.
Artık, daha az eğri oturup,
Daha çok doğru konuşmaktan yanayım.
Hayallerime denk vurup,
Umutları toplamaktayım.
Hatta, huyum / suyum bile değişti.
Bunun da farkındayım.

Bir şair gibi düşünmeye başladım şimdi.
Bir dünya dolusu kelime kafamda.
Karalama kağıtları doluştu,
Cinlerin cümbüş çaldığı masama.
Şimdi daha çok inceliyorum her y/anı.
Kendi haline bırakınca kaygıları,
Üşüştü tepeme dize hezeyanları.

Bir sanatçı gibi düşünmeye başladım şimdi.
Sil baştan yazıyorum,
İlmik ilmik çözdüğüm sevdaları.
Kaynamaya başladı yeniden,
Yüreğimdeki yaşam pınarı.

Yeniden fark ettim ;
Gökyüzünün maviliğini,
Kelebeğin inceliğini,
Yaz sıcağında,
donduran ayazı.
Ve şairin yanıklığını...

Bir sanatçı gibi düşünmeye başladım şimdi...
Sanatın yalnızlık tutkusunu,
Ya da yalnızlığın sanatsallığını,
Sanatçı olabilme umudumu.....
Ama,
Oldum olası tedirginimdir;
Karanlık resimlerden,
Ürperten sessizlikten,
Ve kimsesizlikten.
Bir şair gibi düşünmeyi becerirsem,
Bir sanatçı gibi yaşamayı dileyeceğim,
Canı yürekten.
31.05.2000