Hiç duydun mu, attığı çığlığı, son yaprak dalından düşmeden?
Sevda düşlerinin birer birer eksilmesi gibi yüreğinden.
Bedenimde izlerini, kulaklarımda sesini ve kokunu avuçlarımda,
Işığı sönen ruhumun feryatlarını, karanlık bir gölge gibi bana bıraktığında.
İntikam ateşi ile yanan savaşçı edasıyla benliğin uzaklaşırken,
Sadece yutkunmak ve izlemek kaldı ağlamamak için direnen gözlerimden.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta