Dönüyor gibiyim yeniden
Eski günlere şiirlere
Bir günün ucuna bir akşama
Bırakılmış bir çocuğa yeniden dönemeçlere
Sessizce dönüyor gibiyim
Anlatmak için acısını bir adamın
Durdum da kendi karanlığımda kendi yazımda
Seni düşündüm akmayan ırmakları
Elime dokunan boşluğu aldım yazdım
Yalnızlığı üzüncü kan-kırmızı bir akşamüstünü
Bir akşamüstünü dalgın gözlerime…
dur gitme bırakıp gitme bu karanlıkta
bu çocukları Afrikaları aç solgun yüzlü
dur gitme dur serçe yine birbaşına
hangi ırmak bilemezsin hangi denize
hangi sokak nerelerden hangi kıyıya
dur gitme kırarlar dayanamam kanadını
haydi gidelim sevgilim
olanaksızı deneyelim bir daha
önce bir sebile uğrayalım
yağmur da yağsın aldırma
günlerden perşembe olsun örneğin
çığlık çığlığa martılar
Uzak-1
Birden sen geldin usuma uzandım
Olanaksızı yakalamak ister gibi sanki
Oysa aşılmaz dağlar vardı aramızda
Kaç ilkyaz ve kış vardı
ellerimde ellerinin aklığı
günlerden gecelere sakladığım
bir güvercin kanadı bildiğin
değinince yüreğime ansızın
mutluyum ama değil...
ıslatırım günü,ıslatırım yalnızlığı, dağları ipince
bir akşama varırım bir gece olur ardından
bir kedi yorgun sesini ünler
hep kadınlar hüzünlenir odalarında
bir adamın durur düşüncesi sularda
durur ey gün bu bitimsiz sessizliğimde...
Bırak beni şiir gideyim
Yorgunum uykulara gecenin ortasında
Sokaklarda kar içimde umutsuzluk
Yasakların sivri ucuna dokunmuş gibi
Sözcükler dudaklarımda donuyor
Balkonumda çiçeklerim…
Ben var ya ben doğduğun günden-beri
Hiç değişmedim işte
Kim ne derse desin
Usumun gösterdiği yoldan
Ayaklarımın götürdüğü yönden
Yani hep doğrudan
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!