Yaslanmak Şiiri - Mehmet Alper 2

Gözlerimi gözlerinden alamadığım Gülbeyazım,
Ben gündüze dahi siyahım, sen gecede kar beyazım. Bu takas olmadı;
Bir ömre bir ölüm uymadı.

Böyle olsun dediğimin
Böyle ölsünlere terki olmadı.
Bir tuhaf tecelliye kalmış şaşkın tesellim,
Gözümde zarafetsin, sözünde felaket.

Sen ben değilsin, lâkin ben senim,
Ucu bucağı yok iç acıların.
Kenarları uçurumun eş değil,
Her insan gibi ölecek yaştayım.
Ölüm kimseye geç değil

Sensiz kaç gece yanmışım bilmem,‘’Birçok’’
Hiç’in olduğu yerde ‘’Bir’’ çok
Sırtına yüklenmiş suçu beyaz gülün,
Cümle suskun, ne desem az gülüm

Yaslanmak istemiştim yüreğine,
Gecelerce ‘’Yas’’lanmak değil
Seninle yaşlanmak istemiştim
Ve Islanmak yağmurda,
Gözlerde ‘’Yaş’’lanmak değil