Yaşamdan Korkmak Şiiri - Can Kılıç

Kayboldum varlığımı ararken yokluğumda; Bilmezdim hüzün nedir mutluluğun doruğunda; Meğersem kandırmış durmuşum kendimi avuntularla; Kayboldum, efendiler, kayboldum yokluğumda. Daldım durdum hep hayallere; Görmez oldu gözüm gerçekleri; Yarattım durdum hep sahte hisleri; Yazık oldu, efendiler, yazık oldu kendini kandıranlara. Fakat çok severim düşünmeyi, efendiler; Nedenini de bilmem, sadece ederim tefekkür; Bazen bir aşk yaratırım düşüncelerde, bazen ise bir kaos; Fakat ne yazık ki, efendiler, yaşamak zor gelir bana bu viran olmuş hayatı. Zor gelir bana hayata karışmak; Oysaki daha kolay değil midir onu izlemek, Mutluluğu, hüznü, acıyı insanlarda görmek, ona göre hareket etmek? Bilmem, efendiler, belki çok korkağımdır yaşamak için, Belki de çok cesurumdur ölmek için.