Yâr Şiiri - Can Kılıç

Ölüm, ölüm her köşede belleyim; Elin tutmaz olup kederleneyim; Uğrun değil yâri, bendimi bile çiğneyim; Mâhcemalin dururken, ben bu cihan neyleyim? Aş, iş, bark; ne edeyim? Sevdânı yüreğime konak eyleyim; Nebi'nin elinden, Adn'da bir tas su içeyim; Mâhcemalin dururken, ben bu cihan neyleyim? Huzurun çıkmak için vakit kollayım; Aşkın yolunda gece gündüz kılıç sallayım; Hem beni hem yâri defnedip, sende yok olayım; Mâhcemalin dururken, ben bu cihan neyleyim? Can der ki: Kendim öğmeyim; Yâr dururken, başka bir cüz'ü sevmeyim; Kul kul gezip, yâr'e Mecnun edeyim; Mâhcemalin dururken, ben bu cihan neyleyim?