Saf Adem Şiiri - Can Kılıç

Mal, mülk, şan, şöhret veya bir çift göz; Değdi mi ki bir şarap uğrun can çıkarmaya; Ömür ömür dediğin ne ki biraz gez toz; Kalır mı ki vakit ben'i anlamaya? Vara vara buraya mı vardım, der; Bir yâr'e gönül verir, ardından gider; Dinlemez aklı, sürekli yer içer; Zaman gelir, ruh olur, göçer gider; Sanma ki yalnız sanadır bu keder; Eyüp'ün yanında seninkine mi gözyaşı döker; Tanrı vermiş Cân'ı, etme fikir, sana müsamaha eder; Yitirilmişsin Adem, sana verilen sevgi veyahut keder olsa ne fark eder?