Depremin sesiyle 2020' de tanıştım ben, duyulmak istenmeyen tek ses...
O ses ki; sizin feryadınız size hayal gibi gelir. Yüzünüzü gören sadece mimikler ağlıyor sanır.
Çünkü sesiniz asla duyulmaz.
sevdiğini özleyince
dökülen gözyaşları
zamanı ıslatırmış
biliyor musun sevgili
zaman ıslanınca
kendimi ifade etmeyi
öğrenemedim bir türlü
art niyetsiz kurduğum her cümle
özürlü olduğum ifade biçimime
kurban gitti
yalnızlık da bıktı benden
yanlışın üstüne
doğrunun kılıfını giydirmekle
yanlış olan
doğru olmuyor efendim
doğrunun doğruluğundan
emin konuşana da
Ruhun Sancısı
Her bir hücren sır yüklü bir kum tanesidir
Zamanla çakıla dönüşür bedeninde
Sen usanmadan yükledikçe sırları
Taş olur kaya olur ve dahası kayaç olur
hayallerimi geçtim ya
sen
benim rutinimin içine ettin
sana göre hücreydi
kaldığım mekân
Asırlardır birikmiş kadınların öfkesi
Patlayacaktı elbet yükselecekti sesi
Saçı urgan olacak isyanı darağacı
Ahlakı bilmeyene öğretilecek acı
saç tellerimi sayacak kadar
bol vaktim var
daha doğrusu kendime ayıracak vaktim yok
toplu yaşamanın kuralları vardır
kendin için vakit bulamazsın
özlersin kendin için bir şeyler yapmayı
.........
Susan gönlü tartamazsın
Öyle ağırdır
Teselliye çabalama
Gayrı sağırdır
Düş ülkesine
Düştü yolum
Sakladım duygularımı
En ücra köşesine
Gün aymasın Tanrım
Ben tutunurum




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!