Vuslat Şiiri - Mehmet Alper 2

Sevip de sevilmemek,
Göz önünde olup da görülmemek ne acı,
Öldüğünü aşkından,
Sararıp solduğunu bilmemesi hele ki.

Tutmak dilini, söyleyememek sevdiğini,
Elem dolu günlere razı olmak,
Vuslat ümidiyle o kadar güzel ki.

Sevmesede, görmesede,
Bilmesede o güzel yarim,
İnan kovsa yüreğinden, gözlerinden,
Ona çıkan yollarımı kesse;
Nasıl mezar taşı beklerse mezar başında,
Ben de öyle beklerim.