Hep de duran toplardan gol yiyoruz,
Buna bir çözüm bulmak lazım,
Ya da bu futbolcuları kesmek lazım,
Ama en mühimi, ofsayt ayağına golümüz sayılmadı,
Sonra da on kusurlu hareketin en babası yapıldı,
Hakem abimiz uyudu…
Gittiğinden beri takvim yapraklarını atmıyorum,
Oyalıyor beni de, güzel bir uğraş,
Her sayfasına "gel, al beni" yazıyorum,
Her şey dört dörtlük olsaydı,
Bu kez de içim yanmazdı,
Hani geleceğini bilsem,
Huysuzum, uykusuzum, yine de çok özlerim,
Ne oldu da gelmedin, sende kaldı gözlerim,
Amma çabuk unuttun, gönlünü mü kuruttun?
Ağıt, kinaye değil, dokunmasın sözlerim,
Özleyen ben olayım, sende kalsın gözlerim.
kimse dokunmasın kalbime demişsin,
bir; kimse değilim,
iki; ola ki dokundum,
üç; hayallerime de ket vuracak değilsin ya,
söz, bir dahaki sefere dokunmam,
gözüne de dokunmam, saçına da,
Geceydi, dışarısı buz gibi soğuktu,
‘En iyisi uyumak’ dedim,
Girdim buzdan yatağa,
Karanlıkta fark etmemişim,
Yanlışlıkla elim çarptı soğuk duvara...
O an, buz gibi bir hava esti.
‘’ruhun yakalandı, sobelendin.’’ dedi,
sağında solunda, önünde, arkanda,
bir gölge gibi elbette peşindeyim ruh ikizim,
saklansan da tavan arasına,
bir göz kırp ara sıra…
Hayali sevgiliye şiirlerim de oldu benim,
Kişiye özel mektuplarım da,
Bir de yazamadıklarım var,
Daha önce hiç izine rastlayamadıklarım,
Ve ilk kez topraklarına ayak bastıklarım,
İnci misali koynumda sakladıklarım.
Mantığım "Olmaz böyle şey! Gelemezsiniz siz bir araya, imkânsız!" derken, kalbim sürekli seni çağırıyordu,
Bir yandan içimdeki çocuk nedensiz, sebepsiz sana doğru koşarken,
Bir yandan da gerçekler aklıma geliyor, bir yanım da senden kaçıyordu.
Rüyamda görsem inanmazdım, insan başına gelince anlıyormuş,
Dedim, bu nasıl iştir ki, ellerimiz birleşmeden kalplerimiz birleşmiş,
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi : 15 Ekim 1986
İnler gönül hicranınla, aşk-ı türabınla yanarım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!