İçimde, adını koyamadığım bir kış büyüyor, Ne bahar teselli ediyor ne zaman iyileştiriyor. İnsan, kendi varlığına neden bu kadar uzak? Yaşamak dediğin, biraz da kendine geç kalmak.
Ela YücelKayıt Tarihi : 14.11.2026 22:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!